Pod względem wysokości niekwestionowane pierwszeństwo wśród polskich gór należy się Tatrom. Czy jednak są one jednocześnie najpiękniejszymi polskimi górami – kwestia względna. Zarówno Tatry, jak i Bieszczady mają swoich zwolenników. Tymczasem raz jeszcze nie warto wybierać – z dwojga dobrego lepiej przecież zdecydować się na obydwa. Zwłaszcza, że Bieszczady to nie tylko wspaniałe górskie krajobrazy, ale także unikalna architektura, na którą przez setki lat pracowały bardzo różne kultury. To właśnie tu, na terenie Podkarpacia, zróżnicowanie narodowościowe jest relatywnie największe. I to widać na każdym niemal kroku.
Lesko, malownicze miasto w samym sercu Bieszczadów, liczy sobie niecałe 6 tysięcy mieszkańców, historią zaś sięga prehistorii. Ciekawe, że na terenie obecnego Leska znaleziono liczne pozostałości z okresu rzymskiego. Dzisiaj wszakże z prehistorii nie zostało tu wiele. Zamiast tego, w doskonałym stanie zachowana jest niemal współczesna górska architektura. Będąc w Lesku, warto obejrzeć przede wszystkim zamek – interesującą szesnastowieczną budowlę, w której murach obecnie mieści się hotel. Ciekawie wygląda również kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, pochodzący z początku XVI wieku, stojący przy ulicy Kościuszki. Wartą obejrzenia budowlą jest także ratusz. Obejrzawszy te trzy charakterystyczne miejsca, warto tak bez konkretnego celu udać się na spacer po Lesku – miasto całkowicie różni się od tych, które zazwyczaj spotkać można w Polsce. To także miasto odmiennie od tych, które spotkać można w Tatrach czy w Sudetach. Specyfika Bieszczadów jest na tyle wyrazista, że nie sposób nigdzie indziej doszukiwać się do niej podobieństw.
Bądź co bądź specyficzną, aczkolwiek bodaj największą atrakcją Leska nie jest bynajmniej budowla. To cmentarz, stary, niemal całkowicie zarośnięty żydowski kirkut, którego wygląd i stan robi tak wielkie wrażenie, że jeszcze przez wiele miesięcy nie sposób o nim zapomnieć. Nagrobki, z których najstarszy datuje się na 1548 rok, giną pomału w ziemi, tak jak setki lat temu zginęła pamięć o zmarłych.